Aby przybliżyć Państwu, iż po wydruku arkusza proces powstawania Państwa produktu jest niejednokrotnie na półmetku mamy nadzieję zaprezentować w tym dziale podstawowe formy uszlachetniania i obróbki końcowej produktów poligraficznych.

LAKIEROWANIE

Lakierowanie druku, czyli pokrywanie lakierem druku, to jeden ze sposobów uszlachetniania, tj. podnoszenia jakości lub atrakcyjności. Lakieruje się papiery o gramaturach powyżej 135 g/m2. Lakier pozwala uzyskiwać dodatkowe efekty wizualne połysk lub zmatowienie. Mimo że lakier tworzy praktycznie bezbarwną powierzchnię, to jednak wpływa na odbiór barwy Mówi się, że lakier "ożywia" barwę i wydobywa z niej głębię poprzez wzrost wrażenia jaskrawości i nasycenia. Lakierowanie stosuje się zarówno do powierzchni podłoża drukowego pokrytych całkowicie farbą drukową, jak też do powierzchni zadrukowanych tylko częściowo (wtedy jest pokrywane lakierem także niezadrukowane podłoże drukowe). Lakierowana może być cała powierzchnia arkusza, lub też tylko jej wybrane graficznie obszary (wtedy jest to tzw. lakierowanie punktowe, wybiórcze).

LAKIEROWANIE OFFSETOWE (olejowe)

Jest to mechaniczne zabezpieczenie zadrukowanej powierzchni przed ścieraniem się farby. Występuje w formie błyszczącej i matowej i daje prawie niewidoczną powłoczkę zabezpieczającą druk i papier. Schnie przez utlenianie.

LAKIEROWANIE UV

Jest to mechaniczne zabezpieczenie zadrukowanej powierzchni przed ścieraniem się farby. Występuje w formie błyszczącej daje bardzo błyszczącą powłokę. Lakier ten jest utwardzany promieniami UV.

FOLIOWANIE

Polega na pokryciu powierzchni druku folią z tworzyw sztucznych. Dzięki foliowaniu zadrukowana powierzchnia uzyskuje dodatkowe walory estetyczne, zostaje też usztywniona i zabezpieczona przed działaniem mechanicznym, chemicznym, promieniowaniem UV, wilgocią.

FALCOWANIE

To proces polegający na składaniu (np. ulotki A4 na trzy części) wykonywany na maszynie introligatorskiej do falcowania, czyli złamywania arkuszy na określony format.

BIGOWANIE

To proces introligatorski polegający na odciskaniu (wgniataniu) rowków w papierach i kartonach o gramaturach powyżej 170 g/m2 w celu ułatwienia jego złamywania.

SZTANCOWANIE

Czyli wykrawanie to czynność introligatorska polegająca na wykrawaniu z papieru, kartonu, tektury lub innego podobnego podłoża pożądanego kształtu wyrobu o skomplikowanych kształtach, których nie można uzyskać za pomocą zwykłego krojenia na gilotynie introligatorskiej (np. teczki). Za pomocą wykrawania można zarówno nadawać wyrobom odpowiednie kształty zewnętrzne, jak i wykonywać w nich otwory.

WYKROJNIK

Sztancowania (wykrawania) dokonuje się za pomocą umieszczonego na maszynie wykrojnika, którego roboczą częścią jest nóż o odpowiednio wyprofilowanym kształcie ostrza. Drukarnia na życzenie klienta wykonuje wykrojnik o odpowiednim kształcie, dostosowany do wymagań technicznych danego wyrobu (np. teczki lub pudełka). Projekt wykrojnika wykonuje się na komputerze.

KLEJENIE

Jest to łączenie kilkudziesięciu kartek wyrobu papierniczego z okładką za pomocą maszyny nazywanej oklejarką za pomocą gorącego kleju. Po oklejeniu książki należy ją dociąć do formatu na maszynie zwanej trójnożem.

ZBIERANIE

Jest to proces obróbki introligatorskiej polegający na zbieraniu arkuszy lub gotowych użytków. Wydaje się on prosty, ale jest to bardzo złudne jeżeli mamy do zebrania np. kilkadziesiąt tysięcy kartek samokopii...

SZYCIE

Jest to zszywanie kilku kartek wyrobu papierniczego a następnie zaginanie na linii szycia oraz docinanie frontowe całości do formatu. Istnieje możliwość szycia zszywkami płaskimi lub oczkowymi.

Aby przybliżyć Państwu zakres urządzeń biorących udział w procesie introligatorskim przedstawiamy zdjęcia niektórych z nich. Aby zagwarantować Państwu poprawność i terminowość wykonania usługi wiarygodne drukarnie offsetowe winny posiadać większość z nich. Poligrafia i usługi poligraficznej są bardzo wymagające w zakresie obróbki introligatorskiej. Tak więc przy wyborze drukarni należy brać pod uwagę nie tylko rodzaj maszyny, ale także urządzenia introligatorskie, na których w dużej mierze opiera się produkcja poligraficzna.

PODSTAWOWE NORMY JAKOŚCIOWE PRODUKCJI W PROCESACH INTROLIGATORSKICH

1. Wymiar obcięcia

1.1. Dopuszczalne odchylenie wymiaru obcięcia wynosi +/- 1 mm w stosunku do wymiaru nominalnego dla cięcia w główce i nóżkach egzemplarza oraz +/- 1,5 mm dla cięcia czołowego.
1.2 Minimalna odległość istotnych elementów grafiki do linii cięcia wynosi 5 mm (dotyczy to ramek, napisów, brzegów grafiki, pionowych i poziomych linii oraz innych elementów mających istotne znaczenie dla estetyki i funkcji wyrobu. Nie dotyczy to cięcia na spad.

2. Równoległość obcięcia

2.1. Dopuszczalne odchylenie wymiaru obcięcia wynosi +/- 1 mm w stosunku do wymiaru nominalnego dla cięcia w główce i nóżkach egzemplarza oraz +/- 1,5 mm dla cięcia czołowego.
2.2 Minimalna odległość istotnych elementów grafiki do linii cięcia wynosi 5 mm (dotyczy to ramek, napisów, brzegów grafiki, pionowych i poziomych linii oraz innych elementów mających istotne znaczenie dla estetyki i funkcji wyrobu. Nie dotyczy to cięcia na spad.

3. Ułożenie stron

3.1. Dopuszczalne pionowe odchylenie w ułożeniu stron pomiędzy składkami w gotowym egzemplarzu wynosi 3 mm.
3.2. W przypadku oprawy klejonej dopuszczalne odchylenie pionowe pomiędzy okładką i wkładem wynosi 2,5 mm. Składa się na to suma dopuszczalnych odchyleń z poprzedzających procesów technologicznych:
3.2.1. Przefalc arkusza mieszczący się w granicach dopuszczalnych odchyleń +/- 2 mm,
3.2.2. Odchylenia powstałe podczas druku na arkuszu i krojeniu na pojedyncze użytki (okładki) +/- 2 mm,
3.2.3. Tolerancja podawania oraz doklejania okładki +/- 1,5 mm.

4. Wytrzymałość oprawy

4.1. Oprawa klejona
Wytrzymałość połączenia składek przy oprawie klejonej mierzona jest za pomocą Pulltestera - za prawidłowe uznane jest połączenie, które wytrzymuje obciążenie na wyrywanie pojedynczych kartek egzemplarza 4,5 N/cm.
4.2. Oprawa szyta
Za prawidłowe uznane jest połączenie, którego składki nie rozrywają się w wyniku normalnego otwierania egzemplarza, w oprawie szytej nie mierzy się wytrzymałości egzemplarzy na wyrywanie, gdyż w tym przypadku uzyskany wynik nie jest wytrzymałością oprawy, ale wytrzymałością papieru.

5. Krojenie arkuszy

Dopuszczalne odchylenia przy krojeniu arkusza na pojedyncze użytki wynoszą 1,5 mm.

6. Falcowanie poza linią maszyny drukującej

6.1. Falcowanie – dopuszczalne odchylenie złamu od nominalnej linii jego usytuowania wynosi +/- 1,5 mm (na każdym złamie).
6.2. Na końcowe odchylenia wykonanych złamów i perforacji wpływają również dopuszczalne odchyłki powstałe podczas wykonywania poprzedzających procesów technologicznych, tj. druku i krojenia arkusza.

7. Bigowanie, sztancowanie, tłoczenie poza linią maszyny drukującej

7.1. Bigowanie – dopuszczalne odchylenie linii bigu od nominalnej linii jego usytuowania wynosi +/- 1,5 mm (na każdym bigu).
7.2. Sztancowanie – dopuszczalne odchylenie linii cięcia, perforacji lub bigu od nominalnej linii jego usytuowania wynosi +/- 1,5 mm (na każdej linii).
7.3. Tłoczenie – dopuszczalne odchylenie złamu od nominalnej linii jego usytuowania wynosi +/- 2 mm (na każdej linii).
7.4. Na końcowe odchylenia wykonanego bigowania, sztancowania, tłoczenia wpływają również dopuszczalne odchyłki powstałe podczas wykonywania poprzedzających procesów technologicznych, tj. druku i krojenia arkusza.

8. Nacinanie i perforacja poza linią maszyny drukującej

8.1. Nacinanie – dopuszczalne odchylenie nacięcia od nominalnej linii jego usytuowania wynosi +/- 1,5 mm (na każdym bigu).
8.2. Perforacja – dopuszczalne odchylenie linii perforacji od nominalnej linii jego usytuowania wynosi +/- 1,5 mm (na każdej linii).
8.3. Na końcowe odchylenia wykonanego bigowania, sztancowania, tłoczenia wpływają również dopuszczalne odchylenia powstałe podczas wykonywania poprzedzających procesów technologicznych, tj. druku i krojenia arkusza.
8.4. Minimalna odległość pomiędzy liniami perforacji wynosi 30 mm.

9. Klejenie w linii

Na papierach trudno wsiąkliwych istnieje możliwość „wylewania” się kleju poza linię klejenia. Dopuszczalna szerokość sklejenia papieru poza linię klejenia to 4 mm.

10. Inne błędy introligatorskie

10.1. Jako inne błędy introligatorskie należy traktować:
10.1.1. Podwójne arkusze w oprawie - Za nieprawidłowe uznaje się występowanie tego samego arkusza więcej niż jeden raz w danej oprawie;
10.1.2. Brak arkusza w oprawie. - Za nieprawidłowe uznaje się występowanie braku arkusza w danej oprawie;
10.1.3. Nieprawidłowa oprawa - Jako nieprawidłowy należy traktować egzemplarz, którego poszczególne składki nie są z sobą połączone, którego składki w wyniku normalnego otwarcia egzemplarza rozrywają się na skutek niego, w którym brakuje zszywki, w którym występują inne błędy introligatorskie.

11. Ocena skali błędu

11.1. We wszystkich przypadkach podstawą do określenia procentowej ilości wadliwych egzemplarzy będą egzemplarze rewizyjne, odkładane co około 10 tys. lub na podstawie indywidualnych ustaleń z klientem.
11.2. W przypadku braku wad w egzemplarzach rewizyjnych należy przyjąć, że błąd dotyczy maksymalnie 1/4 liczby egzemplarzy w ilości odpowiadającej częstotliwości odkładania egzemplarzy rewizyjnych.