Papier to cienki, płaski materiał, wytwarzany poprzez sprasowanie bezładnie ułożonych i poplątanych włókien. Zwykle używane są włókna naturalne, głównie celulozowe, których źródłem jest pulpa drzewna, jednak najbardziej popularnym materiałem do produkcji papieru są włókna bawełny. Oprócz włókien w skład papieru wchodzą także substancje klejące, wypełniające i barwiące. Papier jest formowany w kształt wstęgi a później arkusza, który służy w naszym wypadku jako podłoże drukarskie. Posiada on strukturę włóknistą, utworzoną przez celulozę z drewna lub innych materiałów roślinnych, uzupełnioną o różne dodatki masowe i wypełniacze, których celem jest spowodowanie zmniejszenia przezroczystości i polepszenia niektórych cech drukowności. Substancje te wypełniają przerwy pomiędzy włóknami, wytwarzając jednocześnie gładszą powierzchnię. Innymi substancjami dodawanymi do produkowanego papieru są kleje masowe lub żywice, które powodują sklejanie lub zaklejanie włókien, co zwiększa wytrzymałość mechaniczną papieru oraz uodparnia go na przepuszczenie substancji ciekłych.

Powlekanie, stosowane między innymi w wypadku papieru popularnie nazywanego „kredą” jest dodatkowym procesem uszlachetniającym powodującym zwiększenie nieprzezroczystości papieru oraz zapobiegającym zmniejszeniu penetracji farby i wody do wnętrza arkusza drukarskiego. Kolejnym sposobem uszlachetniania stosowane między innymi przy papierach offsetowych „preprint” jest kalandrowanie to inaczej gładzenie, czyli przepuszczanie wstęgi papieru na szybko obracających się cylindrach, które nabłyszczają papier i wygładzają jego powierzchnię. Jeśli proces ten odbywa się wilgotną wstęgą papieru jest to satynowanie.

Jednym z najczęściej używanych określeń właściwości papieru jest jego GRAMATURA, czyli masa jednego metra kwadratowego papieru wyrażana w gramach na metr kwadratowy (g/m2). Gramatury są znormalizowane, a do celów poligraficznych najczęściej wykorzystywany jest zakres od 80 do 250 g/m2.

Podstawowe papiery i ich zakresy gramatur, jakie używa nasza drukarnia offsetowa:

PAPIER OFFSETOWY - Papier o powierzchni matowej. Używany w gramaturach 80-200 g/m2, barwa biała.
PAPIER OFFSETOWY PREPRINT- Papier o powierzchni matowej. Używany w gramaturach 90-120 g/m2, barwa biała. Charakteryzuje się wyższą bielą i bardziej wygładzoną, satynowaną powierzchnią w stosunku do zwykłego papieru offsetowego.
KREDA - Papier powlekany dwukrotnie lub trzykrotnie o powierzchni matowej lub z połyskiem przy dużej gładkości. Używany w gramaturach 90-300 g/m2, barwa biała.
KARTON z białym spodem - Papier o gładkiej powierzchni z delikatnym połyskiem z jednej i powierzchni matowej polerowanej z drugiej strony, mocno prasowany i sztywniejszy w stosunku do papierów offsetowych i kredowych. Używany w gramaturach 200-300 g/m2, barwa biała.
KARTON z szarym spodem - Papier o białej powierzchni z delikatnym połyskiem z jednej strony przy dużej gładkości i powierzchni matowej z drugiej strony. Używany w gramaturach 200-300 g/m2, barwa biała od wierzchu, szara od spodu.
KARTON z białym spodem o odcieniu ecru - Papier o białej powierzchni z delikatnym połyskiem z jednej strony przy dużej gładkości i powierzchni matowej z drugiej strony. Używany w gramaturach 350 g/m2, barwa biała od wierzchu, ecru od spodu. Posiada atest spożywczy PZH, używany jest do produkcji pudełek i opakowań bez nadruku.
PAPIERY SAMOKOPIUJĄCE (CFB) – SAMOKOPIA – Papier o strukturze i wyglądzie podobnym do bardzo cienkiego papieru offsetowego. Papier posiada właściwości kopiujące, czyli przyjmujące kopię z warstwy poprzedniej i w odwrotną stronę kopiujące na kolejną warstwę. Spowodowane jest to powleczeniem papieru od strony spodniej specjalną emulsją. Zaleca się nie stosowanie nadruku od strony spodniej papieru ze względu na uszkadzania emulsji w trakcie procesu druku, co powoduje utratę właściwości papieru. Używany w gramaturach 53 i 60 g/m2, barwa biała, żółta, różowa, niebieska, zielona.

FROMATY PAPIERU I ICH PODZIAŁ

HSTORIA PAPIERU

Najstarszy dotąd znaleziony papier z konopi odkryto w Chinach, w grobowcach ówczesnej dynastii Han (180-50 p.n.e.). Według źródeł chińskich, wynalazku papieru dokonał w 105 roku n.e. eunuch T'saj Lun, nadworny dostojnik i nadzorca robót publicznych. Jako surowiec zastosował on włókna drzewa morwowego, miazgę bambusową, konopie, szmaty i stare sieci rybackie. Wszystko to, przez ubijanie łączono z dodatkiem wody w kamiennym moździerzu. Tak otrzymaną papkę, rozcieńczano a następnie czerpano sitem, prasowano, suszono na słońcu i w końcu wygładzano kamieniem.
Będąc tanim i stosunkowo trwałym materiałem piśmiennym, papier znalazł też z czasem w Chinach i inne zastosowanie, m.in. do wyrobu tapet, banknotów, kart do gry. Papier był monopolem chińskim do połowy VIII wieku.
W 751 roku Arabowie pokonali wojska chińskie nad rzeką Talas w Turkiestanie. Wzięli wówczas do niewoli specjalistów od wyrobu papieru, których uprowadzili do Samarkandy. Wkrótce rozpoczęli tam oni wyrób papieru. Umiejętność ta dotarła w 793 roku do Bagdadu, około 900 roku do Egiptu, skąd przez Afrykę Płn. około 1100 roku do Maroka, aby w połowie XII wieku zawędrować do kalifatu Kordoby w płd. Hiszpanii. Stamtąd sztuka wyrobu papieru rozpowszechniła się na średniowieczną Europę, poczynając od Francji; pierwszy w Polsce młyn papierniczy uruchomiono w Gdańsku (1473 rok).
Papier miał wiele zalet w porównaniu do znanych wcześniej materiałów piśmiennych - był trwalszy i tańszy od papirusu (stosowanego w Egipcie od III tysiąclecia p.n.e.), a nieporównanie tańszy od pergaminu, sporządzanego ze specjalnie wyprawionej skóry młodych jagniąt lub koźląt. Zapotrzebowanie na papier szybko rosło, zwłaszcza w związku ze stosowaniem od połowy XV wieku druku.
Około 1670 roku wprowadzono w Holandii maszyny do mielenia i mieszania składników masy papierniczej, tzw. holendry, które znacznie uprościły proces produkcji papieru. W 1799 roku Francuz Nicolas L. Robert wynalazł maszynę wytwarzającą wstęgę papieru, a w 1803 roku przemysłową produkcję papieru na skalę masową podjął Anglik Bryan Donkin. Aż do końca XVIII wieku papier wytwarzano ze starych szmat. Rozwój piśmiennictwa spowodował znaczne zapotrzebowanie na nowe, tańsze metody wytwarzania papieru. W 1844 roku produkcję taniego papieru ze ścieru drzewnego zapoczątkował Niemiec, tkacz Friedrich G. Keller. Przypadkowo zaobserwował, że osy budują swoje gniazda z materiału ogromnie przypominającego papier - używają do tego celu sproszkowanej mączki drzewnej zwilżonej wydzieliną z ich gruczołów. Powstaje delikatna papka, która po stwardnieniu staje się podobna do papieru. Keller postanowił naśladować osy i udało mu się!
Wytworzenie jednej tony papieru z makulatury pozwala uratować dla przyrody 3 metry sześcienne przestrzeni na wysypisku, a także ocalić 17 drzew, 26 tysięcy litrów wody i 4,2 tysiąca kWh energii, które byłyby potrzebne do wytworzenia papieru ze świeżej masy drzewnej. Jest to ważne tym bardziej, że w ostatnich latach produkcja papieru na świecie przekracza 300 milionów ton rocznie. Dzienne zużycie wynosi średnio około 820 - 830 tysięcy ton. Najwięcej papieru, bo około 41% przeznacza się do pisania i druku, do produkcji opakowań zużywa się około 36 % całej produkcji.